Alles komt Uit het Niets. Of zo werd het ons verteld, dat alles door een grote BANG begon!

Onlangs vroeg iemand mij, ‘Wat is het met die Blauw van jou? Wat hebt jij met die Blauw?

Die specifieke blauw is bij mij intuïtief binnengekropen, toen ik het voor het eerst zag in mijn kunstgeschiedenisboek
en toen enkele jaren later in het echt in de
Musee de Pompidou in de vorm van Yves Klein zijn schilderij: “Monochrome bleu”.
Hij had die tint van Blauw gepatenteerd en vernoemde het naar zichzelf.
Maar deze kleur is natuurlijk veel ouder dan Yves en zijn ego. 

Lapis Lazuli is afkomstig van Afghanistan van origine en wordt al 9000 jaar lang wereldwijd verhandeld.
De Mexicanen hebben er een kleur van gemaakt door de edelgesteente tot een pigment fijn te malen en ermee te schilderen.

En zo kwam ik die kleur een tweede keer tegen aan de muren van Frida Kahlo, haar huis in Mexico-stad.
De blauw sloeg mij omver toen ik zag hoe die Vrou haar hele huis in dit blauw had gehuld.
Een paar jaar later zag ik het overal in Marrakesh ook en kon toen ook mijn eerste zakje kostbare blauwe pigment kopen op een markt om mee te nemen naar huis.

Kleuren zijn niet van iemand.
Zij weerspiegelen herinneringen van ons waarmee wij kunnen identificeren om een taal te vormen om iets mee te vertellen.
Kleur straalt licht uit na alles om ons heen en dwingt ons emoties om daarmee geconfronteerd te worden.
Hierdoor kunnen wij voelen.

En zo werd mijn blauw (iedereens blauw) gekozen, maar specifiek dié blauw die de taal wordt waarin ik mijn diepste “Uit het niets” momenten kan uitbeelden.